Teatr Arlekin

Teatr Lalek Arlekin został założony w 1948 roku przez Henryka Ryla – reżysera, lalkarza, społecznika i pedagoga. Na początku swej działalności mieścił się w Łodzi w budynku przy ul. Piotrkowskiej 150, aby dziewięć lat później przenieść się do obecnej siedziby u zbiegu ul. Wólczańskiej i al. 1-go Maja, czyli powstałego w 1902 r. pięknego secesyjnego budynku.

Od samego początku "Arlekin" dąży do tego, by jak najpełniej zaspokoić oczekiwania wielbicieli sztuki lalkowej - tych najmłodszych, ale również i tych dorosłych. Nie ustaje w doskonaleniu starych i poszukiwaniu nowych rozwiązań technicznych oraz środków wyrazu artystycznego. Dba o to, by przybliżać dzieciom bajkowy kanon, a zarazem stara się mówić o otaczającej nas rzeczywistości w sposób współczesny. W repertuarze Arlekina znajdują się także spektakle dla widzów dorosłych oraz widowiska grane w języku angielskim, co czyni go miejscem przyjaznym dla obcokrajowców, mieszkających w Łodzi. Specjalizuje się w spektaklach, w których wykorzystywane są przeróżne techniki animacyjne. Gra lalek (marionetek, jawajek, kukieł, pacynek itp.) łączy się tutaj z grą aktorów w żywym planie. Zespół "Arlekina" jest też jednym z nielicznych teatrów na świecie, posługujących się trudną, ale niesłychanie atrakcyjną techniką marionetek długoniciowych, w których aktorzy znajdujący się niemal pięć metrów nad ziemią ze specjalnych mostów animują lalkami podczas przedstawienia.

Oprócz działalności stricte scenicznej Arlekin prowadzi także działania edukacyjne i warsztatowe w ramach Pracowni Twórczego Widza. Składają się na nią wielorakie cykle warsztatowe dla grup, szkół i przedszkoli, ale także zajęcia rodzinne, oraz warsztaty dla edukatorów i nauczycieli. Był organizatorem dwóch uznanych festiwali: Międzynarodowego Festiwalu Solistów Lalkarzy, oraz Festiwalu Sztuki Ulicznej TrotuArt. Od 2015 jest organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Animacji "AnimArt”.

W ciągu 70 lat istnienia "Arlekin" przygotował 275 premier, a ponad 33 tysięcy spektakli obejrzało blisko 11 milionów widzów. Teatr prezentował wielokrotnie swoje dokonania na festiwalach w kraju i zagranicą, m.in. w Anglii, Brazylii, USA, Francji, Rosji, Izraelu, Japonii, Holandii, Niemczech, Pakistanie, Austrii, Słowacji, Iranie, Danii, Meksyku, Włoszech, Węgrzech, Bałkanach, Tajwanie, Indonezji czy Tajlandii.

W grudniu 2014 r. teatr przeszedł gruntowną modernizację i rewitalizację. Budynek otrzymał nową scenę o unikatowych w skali kraju możliwościach, przepiękną główną salę widowiskową, salę kameralną, salę prób i salę warsztatową. Powołano w nim także do życia Galerię A, w której prezentowane są dzieła znanych polskich artystów związanych z teatrem lalek.

PREZENTACJA 94 Jubileusz Teatr Lalek Arlekin Teatr Lalek Arlekin 8
Teatr Lalek Arlekin 4 PREZENTACJA 135 kameralna 2
fot. Mariola Siwiska 18 fot. Mariola Siwiska 14 fot. Mariola Siwiska 15

Historia

2018

W czerwcu tego roku nowym, wyłonionym w konkursie dyrektorem teatru zostaje Wojciech Brawer.

2014

Dzięki skończonemu w 2014 r. kapitalnemu remontowi Teatr Arlekin zyskał prawdziwy blask, który zmienił zabytkową kamienicę w pełni profesjonalny budynek teatralny, dysponujący nie tylko bogato wyposażoną główną sceną ale również kilkoma salami kameralnymi i warsztatowymi.

1992

Dyrektorem teatru zostaje Waldemar Wolański, który kieruje nim do końca 2017 r.

1977

Pierwszy solidny remont arlekinowskiej siedziby.

1974

Pierwszy dyrektor artystyczny, po 26 latach przekazał opiekę nad "Arlekinem" swemu uczniowi Stanisławowi Ochmańskiemu.

1958

Dziesięć lat później teatr, początkowo gościnnie, a od 1962 r. jako jedyny lokator, wprowadził się do zajmowanego obecnie budynku u zbiegu ul. Wólczańskiej i al. 1 Maja.  

1948

30 grudnia 1948 r. założyciel "Arlekina" Henryk Ryl wystawił w gmachu przy ul. Piotrkowskiej 150 przedstawienie dla dzieci pt.: "Dwa Michały i świat cały" i tak się wszystko zaczęło...

ada

WARIOGRAF: ADRIANNA MALISZEWSKA


Jestem…

Twardo stąpającą po ziemi marzycielką. Zorganizowaną, kiedy trzeba. Niepoprawną optymistką z dużą dozą realizmu. Pasjonatką i gadułą.
W sezonie letnim i zimowym zamieszkuję polskie zamki i pałace, poświęcając się nauczaniu dzieci i młodzieży w Krainie Quatronum.
Uczę „Gry aktorskiej pacynką” na Wydziale Lalkarskim wrocławskiej filii AST w Krakowie. Jestem miłośniczką języka hiszpańskiego i gry na ukulele.
Wrocław czy Białystok?
Skończyłam Wrocław. Uciekł mi pociąg do Białegostoku...
Przed wejściem na scenę…
Słyszę swój puls.
Rola, której nigdy nie zapomnę…
Mam nadzieję, że nie zapomnę żadnej!
Rola, na którą czekam…
Nie czekam na żadną, ale z każdej, w którą przyjdzie mi się wcielić, już się cieszę.
Ulubione miejsce w naszym teatrze…
Próbowałam wymyślić coś mniej oczywistego, ale to naprawdę jest... DUŻA SCENA :)
Twój najgorszy dzień w pracy…
Kiedy dowiedziałam się, że przez najbliższy czas nie będę mogła pracować z powodu COVID-19…
Marionetka czy pacynka?
O, nieeee! Tak się nie robi! Oczywiście, że pacyn... ale... Marionetka przecież też... Więc, no dobra.. Marione… Nie, no Pacy… aaa... Kocham wszystkie lalki!
Kiedy nie gram…
To tęsknię!
Idealistka czy realistka?
Uważam, że nawet najbardziej szalone i największe marzenia i plany można zrealizować dzięki ciężkiej pracy, ogromnej cierpliwości i umiejętnemu planowaniu.
Gdybym mogła wszystko zmienić…
To nie zmieniałbym niczego.
Na bezludną wyspę wzięłabym…
Mnóstwo ludzi!
Mam słabość do…
Do ciast z bezą...
W życiu kieruję się...
Rozumem, ale przede wszystkim szczerością.
Zawsze znajdę czas…
Na naukę hiszpańskiego i grę na ukulele!
W Łodzi kocham i nie znoszę…
W Łodzi kocham parki i ludzi, którzy sprzątają po swoich psach i nie znoszę tych, którzy tego nie robią.
Odpoczywam…
Co robię…???
Lubię…
Wszystko! Poza kminkiem, chorobami, bawarką, spóźnialstwem, zimnem i złymi ludźmi.
Nie lubię...
Kminku, chorób, bawarki, spóźnialstwa, zimna i złych ludzi.
Koty czy psy?
Zdecydowanie psy! W domu rodzinnym nawet mam jednego. Nazywa się Muppet, jak na psa lalczary przystało :)
Morze czy góry?
Góry do aktywnego wypoczynku, morze do 100% lenistwa.
Ronaldo czy Messi?
Nie jestem fanką piłki nożnej, więc odpowiem wg innych kryteriów: obaj! :)

SESJA FOTOGRAFICZNA: HAWA (Aneta Wawrzoła/Grzegorz Habryn)