moon 2762111 1920
      poziom2KUP BILET

Autorka adaptacji – Krystyna Wodnicka
na podstawie powieści Kornela Makuszyńskiego
Muzyka – Mieczysław Janicz

Realizatorzy:
reżyseria: Jerzy Jan Połoński
choreografia: Ewelina Ciszewska
scenografia: Marika Wojciechowska
projekcje wideo: Monika Tomaszewska i Dawid Kozłowski
aranżacje: Łukasz Damrych
przygotowanie wokalne: Izabela Połońska
asystent reżysera: Agata Butwiłowska
W spektaklu wykorzystano także piosenki zespołu Lady Pank autorstwa Jana Borysewicza i Andrzeja Mogielnickiego

Obsada: Agata Butwiłowska, Patrycja Czyszpak-Pawlak, Emilia Dryja, Klaudia Kalinowska, Katarzyna Pałka, Wojciech Kondzielnik, Szymon Nygard, Wojciech Schabowski, Michał Szostak

Premiera: 2 marca (sobota) 2018, godz. 17.00 - Duża Scena

Dla widzów od 6 lat

Nadchodząca premiera Arlekina będzie współczesną inscenizacją znanej powieści Kornela Makuszyńskiego o dwóch okrutnych, niegrzecznych i leniwych braciach, którzy swoim zachowaniem zatruwają życie rodziny i rodzinnej wsi. Jacek i Placek, bo tak nazywają się bliźniacy, spędzają całe dnie na wygłupach, leniuchowaniu, dokuczaniu innym a nawet na kradzieżach… Ponieważ nie zamierzają się uczyć ani pracować w przyszłości, pewnego dnia postanawiają ukraść złoty księżyc i sprzedać go, aby mieć pieniądze na swoje próżniacze życie. Ruszają więc w długą i pełną przygód podróż, która całkowicie ich odmieni…

Czy poczują i odnajdą to, co w ich życiu ważne? Czym będzie dla nich wspólna droga w nieznane, i wreszcie – czym jest dla nich, a także i ich rówieśników, dzisiejszych kilkulatków, poczucie straty…

Spektakl powstaje do tekstu Krystyny Wodnickiej, który rodzicom i starszym widzom znany jest z kultowych „Bajek Grajek” – muzycznych słuchowisk radiowych, w których realizacji brali udział najznamienitsi aktorzy, muzycy, reżyserzy i kompozytorzy na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Dodatkowo, w łódzkim przedstawieniu, wykorzystane zostaną rockowe kompozycje zespołu Lady Pank, powstałe do filmu dla dzieci pod tym samym tytułem. Usłyszymy więc sławne „Marchewkowe pole” czy „Hrabiego”.

Spektakl przygotowuje doświadczony w realizacji muzycznych widowisk reżyser, muzyk i aktor – Jerzy Jan Połoński, za scenografię odpowiada Marika Wojciechowska, aranżacje stworzył Łukasz Damrych a za wokalną stronę widowiska odpowiada znakomita wokalistka jazzowa, kameralistka i pedagog – Izabela Połońska.

Spektakl dla widzów od 6 lat

UWAGA! WSZYSTKIE BLIŹNIAKI NA TO PRZEDSTAWIENIE ZAWSZE WCHODZĄ ZA  12 zł - POŁOWĘ CENY BILETU!!!*
*wyjątek stanowi premiera oraz spektakl 19 maja 2019, na który sprzedaż biletów odbędzie się zgodnie z zasadami Dnia Teatru Publicznego 

Jerzy Jan Połoński - reżyser teatralny i widowiskowy, aktor, kabareciarz. 
Jak sam mówi - lubi robić teatr pogodny. Ktoś kiedyś nawet powiedział, że jest specjalistą od uśmiechu i to określenie bardzo mu się podoba, tym bardziej, że wynika także z jego pochodzenia artystycznego. Twierdzi, że odczytywanie współczesnego teatru, który składa się ze znaków i symboli wymaga dziecinnej wiary. Dla ograniczonych dorosłych przeskoczenie tej granicy stanowi ogromny problem. Trzeba umieć czytać pomiędzy wierszami. Według niego w teatrze najważniejsza jest wyobraźnia, dlatego lubi robić spektakle dla dzieci.
Kiedy robi spektakle, zawsze zastanawia się nad tym, czy chciałbym je obejrzeć i czy chciałby w nich zagrać jako aktor. Nigdy nie zastanawia się nad tematyką.
Mówi o sobie, że jest marzycielem, który marzy o przekraczaniu granic. Dlatego interesują go wyzwania jakie niesie życie. Część wyzwań stwarza sobie sam. W sytuacji gdy staje przed tzw. ścianą, robi krok wstecz, żeby sprawdzić, gdzie popełnił błąd i znowu rusza do przodu. Twierdzi, że dzięki temu jego życie jest pełniejsze.
Lubi też walczyć ze słabościami wynikającymi z granic mentalnych, albo obyczajowych. Dlatego bardzo często wkłada kij w mrowisko w czasie jakiejś dyskusji na temat wiary, czy moralności. (…)

Chce robić teatr – dla ludzi. Tak mu się potoczyło życie - niektóre rzeczy zdarzały się celowo, inne zdarzyły się przypadkiem - że skończył szkołę aktorską, wylądował w kabarecie, w „miedzyczasie” jeszcze śpiewał i takie właśnie chce tworzyć spektakle, gdzie wszystko  to razem będzie.
Jako ojciec trzech synów dąży do tego, aby byli oni szczęśliwi i zdrowi.

Chciałby zrobić film o swoim bracie, ale wie, że nie dałby sobie rady z reżyserowaniem filmu. Z ta specyficzną narracją, z tworzeniem innego fascynującego świata. (…)
Nie ma czasu wolnego, nie odpoczywa zatem. Nie gotuje, ale jest pasjonatem kuchni włoskiej :) 

autoryzowane dossier za www.paka.pl